Samenzwering?

De zaak Dillema was jarenlang geheimzinnig omdat niemand erover wilde spreken. Dat gaf aanleiding tot speculaties en uiteindenlijk ook tot complottheorieen. Er zou een samenzwering zijn geweest tussen atleten en bestuursleden die uiteindelijk moest leiden tot haar uitschakeling. In deze theorie was de keuring de val waarin Dillema gelokt moest worden. Er was echter geen sprake van zo'n samenzwering.

De beschuldigende vinger gaat altijd naar Fanny Blankers en haar man. Fanny was niet erg geliefd bij haar collega's. Fanny was ongeduldig, afstandelijk, eerzuchtig en faalangstig. Ze liep nooit als er ook maar een kans bestond dat ze kon verliezen. Dan koos ze een andere wedstrijd uit. Het zijn vooral de voormalige hardloopsters die naar Fanny wijzen als de hoofdschuldige in deze tragedie. Maar is er wel een schuldige?

Dillema is naar de maatstaven van de jaren 50 afgekeurd. In die jaren was de jacht op 'bedriegers en hermafrodieten', zoals ze genoemd werden, groot. Vergelijkbaar met de jacht op doping nu.

De man die Foekje uiteindelijk de wacht aanzegde was Jo Moerman, voorzitter van de TC. Jo Moerman had Fanny helemaal niet nodig om Foekje te schorsen.

Jo Moerman heeft zich bijna zijn gehele leven fanatiek bezig gehouden met gendervraagstukken in de atletiek. Eerst bij de KNAU, later bij de IAAF. Moerman was een autoritaire man met veel gezag in de KNAU. Volgens velen was hij er de baas. Zijn wil was wet, zeiden zelfs zijn vrienden over hem. Jo Moeman was lid van de NSB en is daar maar mild voor gestraft. De KNAU kon hem niet missen.

Er was geen sprake van een samenzwering. Er zijn standaardprocedures gevolgd en harde beslissingen genomen. Tientallen vrouwen waren in de vorige eeuw het slachtoffer van deze geslachtskeuringen. Helaas is Dillema geen uitzondering geweest.